Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

NFS: Shift tuż po premierze przez niektórych został nazwany NFS: SHIT. Co to oznacza, każdy może się domyślić. Ale sprawdźmy, czy rzeczywiście tak jest. Bo odkąd pamiętam seria miała swoich zwolenników i antyfanów. Podobnie jest zresztą z innymi grami typu PES czy też FIFA. Dla niektórych FIFA będzie zawsze gówniana i będą się po niej wozić do końca świata, nawet jeśli w nią nie pograli. Co więc można powiedzieć o rzekomo shitowym eNeFeSie?

Najnowsza nowość (żeby nie powiedzieć oczywista oczywistość) to widok z kokpitu. Oczywiście nowością nie można tego nazwać, ja bym to raczej nazwał odrodzeniem. Ale zwał jak zwał. Zresztą już na Amidze, a może nawet nieco wcześniej mieliśmy gry z widokiem z kokpitu. Były to jednak prowizorki, bo w NFS: SHIFT kokpit wygląda kosmicznie. Niestety, żeby uciągnąć kokpit na najwyższym poziomie, trzeba też kosmicznego sprzętu. Czepiając się od razu kokpitu: jazda z takiego widoku jest do bani. Po kilku wyścigach zrezygnowałem i... była to słuszna decyzja. Bo kamera siedząc na dupie samochodu o wiele lepiej się sprawuje, masz większą kontrolę nad tym gdzie jedziesz, zawsze tak było, jest i będzie. Zatem o kokpicie zapomnijcie, no chyba że jesteście prawdziwymi wymiataczami i... lubicie przegrywać. Po prostu nie da się dobrze grać.

Opanowanie samochodu nie jest takie proste tylko i wyłącznie z kokpitu. Ogólnie troszkę trzeba się pobawić, żeby zczaić zachowanie samochodu. I dobrze. Każdy samochód prowadzi się do tego inaczej. Ale nie katujcie mnie pytaniami typu: symulator czy arcade? Nie katujcie, bo nie siedziałem nigdy w takich brykach. Poloneza i Fiata 126 w grze nie ma, więc na ten temat wypowiadać się nie będę (a zapomniałem, że jeździłem jeszcze Żukiem i wózkiem widłowym). Po dłuższej chwili można opanować samochód i stawać do walki o zwycięstwo. Bo to klucz do ukończenia trybu kariery do którego zdążyliśmy się już w NFS przyzwyczaić.

Wyczyny na torze są odpowiednio punktowane, dla mnie jednak jest to pomysł nietrafiony. Na szczęście jak już napisałem jeździ się fajnie. Niestety można przyczepić się do zniszczeń. Myślę, że lepiej byłoby bez nich. Są kiepskie, brzydkie, a do tego nie wpływają one za bardzo na jakość jazdy. Trasy są naprawdę dobrze przygotowane, ścigamy się po profesjonalnych torach jak również po ulicach miast, na przykład Londynu.

Nasi komputerowi przeciwnicy to naprawdę agresywni kolesie. Wreszcie koniec z denną jazdą. Dzięki temu żeby się dobrze bawić nie trzeba multiplayera! Przepychanki na torze to teraz sprawa codzienna, walka koło w koło. Nie da się już łatwo wykiwać sztucznej inteligencji! Zatem jeśli lubisz ostrą jazdę, shift jest stworzony specjalnie dla ciebie! I nie bądź zły, jeśli cię ktoś wykołuje. Na szczęście przeciwnicy nie są idealni i też wpadają w poślizgi. Nie jest tak, że wszyscy są przeciw tobie. Tam każdy sobie rzepkę...

Samochodów w Shift jest mnóstwo, doliczyłem się grubo ponad 50. Są bardzo ładnie zaprojektowane, prezentują się wyśmienicie. Na pewno dużo czasu spędzisz na wizualnym tuningu. Rzecz jasna będziesz także ładował kasę w tuning silnika i innych podzespołów.

Wizualna strona gry? Wszystko zależy przede wszystkim od sprzętu jakim się dysponuje. Gracze zadawalajacy się 2-3 letnimi kompani niestety będą musieli pograć na niższych detalach i rozdzielczości, przez co gra nie będzie wyglądała na 2009.

No i dobrze jest mieć kierownicę albo pada analogowego. Na klawiaturze gra bez asyst jest niemożliwa. Kierownica nie jest taka droga, więc warto. Przyda się też do innych gier, bo gra na kierownicy nadaje każdej wyścigówce nowy wymiar.

Zatem pamiętaj, że  kupując NFS: SHIFT nie kupujesz SHIT. Model jazdy jest przyjemny, cała oprawa także.