Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

----> Gry akcji

----> Gry sportowe

----> Wyścigi

Jesteś dowódcą silnego oddziału, który wychodzi cało z przeróżnych opresji. Stajesz przed kolejną misją, polegającą na zbadaniu tajemniczej wyspy. Trafiasz na wyspę, a tam okazuje się, że ktoś próbował się pozbyć ciebie i twoich ludzi. Jednoznacznie zostałeś wrobiony. Twój cały oddział ginie z rąk tajemniczych stworzeń. Cudem udaje się przeżyć tylko tobie. Na szczęście Curt Robinson, którym sterujemy, potrafi radzić sobie w trudnych sytuacjach, chociaż ta różni się od innych, bo Robinson jeszcze nigdy w życiu nie był atakowany przez zmutowane zwierzęta. Ktoś prawdopodobnie pobawił się ich genami i wyprodukował maszyny do zabijania. Na nieszczęście Robinsona, bestie te bardzo dobrze posługują się bronią. Ale oprócz tych bestii Curt napotyka się na wyspie na wrogo nastawionych żołnierzy- ludzi. Ciekawski kurt postanawia wyplewić wszystkich, którzy mieli coś wspólnego ze śmiercią jego oddziału. Chwyta za karabin i robi sieczkę na całej wyspie. Nietrudno domyślić się, że to my będziemy musieli wejść w skórę Curta i rozwalić to całe bagno.

To kolejny shooter, który niema szans na przetrwanie w dzisiejszej dobie rozwoju tego gatunku gier. Vivisector został stworzony przez studio Action Forms, o który szczerze powiedziawszy nigdy nie słyszałem. Vivisector niema nic w sobie, co mogłoby przyciągnąć rzesze wielbicieli. I nie jest to przesada, bo wybór mamy dzisiaj naprawdę zadawalający, wręcz nie da się tych wszystkich dobrych shooterów strawić. Trzeba mądrze wybierać, ale Vivisector nie jest grą spartaczoną. Po prostu nie oferuje nic nowego ani ciekawego. Jest to bardzo średnia gra.

Wystarczy na nią spojrzeć, a już zalatuje amatorszczyzną. Na początek jednak olałem grafikę i okazało się, że Vivisector posiada nawet znośną grywalność, co niewątpliwie uratowało tą grę przed sklasyfikowaniem jej na jednym z odległych miejsc wśród tego rodzaju gier. Otoczenie wypada bardzo blado. Mało jest szczegółów, niema na czym zawiesić oka, grafika jak to się mówi, sprzed czterech lat. Wszystko jest kanciaste, a przeciwnicy których likwidujemy są jacyś sztywni i wcale naturalnie nie wyglądają. Gdy dodamy do tego kotła brak zadawalających szczegółów, to wyjdzie nam rok 2002. Co może cieszyć, to możliwość rozwalania porozstawianych drewnianych skrzynek, których znajdują się różne ciekawe rzeczy. Możemy też podnieść sobie taką skrzynkę, ale niestety rzut skrzynią przeczy ogólnie przyjętym prawom fizyki. Nasz bohater potrafi rzucić skrzynką na jakieś 20 metrów, ale skrzynka nic sobie z tego nie robi i potrafi podkulać się kolejne 20 metrów. Aż razi w oczy.

Na szczęście gra potrafi wciągnąć, choć sam do dzisiejszego dnia zadaję sobie pytanie: jakim cudem? Przecież gra ta nie oferuje nam nic nowego, nic konkretnego, wygląda brzydko i ma dość sporo błędów. Do tego brakuje naszemu bohaterowi precyzji, nie w strzelaniu, ale w chodzeniu. Często miałem problemy z trafieniem sobie w odpowiednie przejście, słabo też pomyślano nad wspinaniem się po drabinie. Zazwyczaj po zejściu z drabiny (gdy się wchodzi na górę) ląduje się jakieś 5 metrów przed drabiną, co niekiedy może zaowocować przykrym zdarzeniem.

A teraz coś o naszych przeciwnikach. Po pierwsze nie dano im żadnej inteligencji. Oponenci dużo biegają i dużo strzelają- na tym ma polegać inteligencja dzisiejszych komputerowych przeciwników? Te mutanty na najgłupsze istoty jakie kiedykolwiek widziałem. O ich słabiutkim wyglądzie również pisałem, więc warto jeszcze w tym akapicie wspomnieć, że owe mutanty przybierają różne postacie, często też są odpowiednikami… maszyn. Warto zobaczyć.

Do broni jaką się posługujemy w tej grze również zostaliśmy przyzwyczajeni przez inne produkty z tej dziedziny. Znajdziemy tu nóż, zwykły pistolecik, różne karabiny, granaty i praktycznie tyle. Nic nowego ani oszałamiającego.

Jesteśmy zawsze informowani gdzie mamy iść. Zawsze trzeba dążyć do dojścia do wiązki światła skierowanego w górę. Kto to wymyślił? Czyżby ktoś nami kierował? Tak, to programiści z Action Forms.

Na koniec rzecz najlepsza- cena. Jest ona niska i chyba dzięki temu znajdzie się u wielu graczy. 20 parę złotych to naprawdę niewiele, a pograć się da. Uwaga: w niektórych momentach gra potrafi wciągnąć. Cena za ten produkt jest więc odpowiednia.

Czas na podsumowanie, choć wszystko co chciałem napisać, napisałem. Gra bardzo średnia, ze względu na cenę pyli się kupić. Rozwalanie uzbrojonych zwierząt może być fajne.