Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

----> Gry akcji

----> Gry sportowe

----> Wyścigi

To, co zawsze podobało mi się w ToCa to model niszczenia samochodu. ToCa jest najprawdopodobniej grą, której model wypadków jest najbardziej zbliżony do rzeczywistości. Model ten przyciągał mnie od samego początku istnienia serii. Czy ToCa3 stanęła na wysokości zadania? Od razu można napisać, że stanęła, choć nie jest grą bez wad.

ToCa3 to wyścigi skupiające w swoim obrębie kilka różnych dyscyplin samochodowych. Jeździmy tu począwszy od gokartów i nie skończywszy na formule 1. Oprócz tych pojazdów, pojeździć można podrasowanymi modelami aut znanych z ulic, choć nie zawsze z polskich :). Nawierzchnie po których jeździmy to nie tylko asfalty. ToCa3 umożliwia nam też pojeżdżenie fajnym bolidem po krosie. Wrażenie jest piorunujące, bo w jednej grze producenci zawarli praktycznie dwie, może nawet trzy odrębne dyscypliny, choć zachowanie aut jest charakterystyczne w każdym z tych trybów. Oczywiście nie pominięto w najnowszej ToCa trasy owalnej, na której można zrobić niezłą zadymkę.

Model zniszczeń w ToCa3 jest bardzo zadawalający. Zniszczenia auta są zauważalne nawet przy najlżejszych stuknięciach. Żeby auto zaczęło szwankować nie trzeba wcale nigdzie uderzyć! Pamiętam grę, w której jeżdżenie po trawie wpływało destruktywnie na… silnik. Tak, była to gra SCAR (promowała Alfa-Romeo – zresztą grę tą polecam). W ToCa3 jest, jak być powinno, jeżdżenie po trawie i nierównych powierzchniach (nie piszę teraz o krosie- autach przystosowanych do muld) może poluzować koła czy też je wykrzywić. Rezultat wtedy jest prosty. Felga jest scentrowana i lata jak oszalała. Efekt ten jest odczuwalny podczas prowadzenia auta. Nie tylko widzimy śmiesznie zachowujące się koło, ale także czujemy to na sterach (ściąga auto na którąś ze stron).

Dachowanie to już poważniejsze uszkodzenia auta. Dachowanie łagodne zazwyczaj kończy się na dotkliwym zniszczeniu karoserii, ale gdy dachowanie jest agresywne, to dalsza jazda może okazać się niemożliwa lub bardzo mocno utrudniona. Zdarza się, że prawie całkowicie siądzie nam układ sterowniczy, nie oznacza to dyskwalifikacji, jednak zmusza to do kapitulacji, bo jak jeździć autem, który ma problemy z pokonaniem lekkiego łuku? Przy kolizjach czołowych nie jest już wesoło, przy średniej prędkości spotkanie z bandą może zniszczyć układy znajdujące się pod maską i uniemożliwić dalszą podróż. Bardzo łatwo jest tu zgubić koło. Zdarzenie takie do przyjemnych nie należy, bo definitywnie kończy naszą przygodę z torem. Spotkania czołowe z innymi uczestnikami wyścigu potrafią wgnieść w fotel. Po takim spotkaniu nasze auto zostaje skrócone o jakieś 40%. Praktycznie cała maska zostaje wgnieciona. Wygląda to tak jak już wspomniałem- wgniatająco.

Model jazdy jest charakterystyczny. ToCa3 nie jest grą w której wystarczy przytrzymać pedał gazu i wmawiać sobie, że jakoś to będzie. ToCa3 to nie Need For Speed Underground. Widać to już na samym początku wyścigu- przy starcie. Przygazujesz na maksa i masz pewne, że zostaniesz z tyłu. Odrobienie takiej straty do łatwych nie zależy, a początkowa pozycja w ToCa3 ma bardzo ważne znaczenie. Przed ostrzejszymi zakrętami trzeba często mocno ograniczyć swoją prędkość, ale lepiej nie robić tego zbyt agresywnie, bo stan ogumienia również wpływa na jakość jazdy. Przy lekkim zderzeniu z innym autem łatwo można stracić nad nim kontrolę, wystarczy też lekko najechać na trawę i przygazować- ciężko wtedy zapanować nad samochodem. Ruszanie mocnym autem również nie jest takie banalne. Ruszanie demonem mieszczącym pod maską kilkaset koni mechanicznych wymaga delikatności i stopniowego wciskania gazu. Bardzo podoba mi się ten model jazdy. Trzeba się nieźle napocić, żeby ukończyć wyścig na przyzwoitym miejscu. Przy pokonywaniu nieznanych nam  tras trzeba zwracać uwagę na mapkę wyświetlaną w dolnym rogu ekranu.

Niestety, ale muszę poruszyć temat związany ze sterowaniem. Na klawiaturze gra się bardzo dobrze. Łatwo jest wyczuć każde auto, przyzwyczajenie się do konkretnego modelu samochodu trwa zaledwie kilka wyścigów. Niestety problemy zaczynają się przy kierownicy. Auto zachowuje się dziwnie, trudno jest nad nim zapanować. Nie wiem, może kwestia wprawy, ale np. w GT Legends na kierownicy jeździ mi się bardzo dobrze. A w ToCa3 nie czuje się kółka. Lipa z miodem.

Graficznie ToCa3 została dopracowana niemal w każdym szczególe. Trasy są zadawalające, auta jeszcze bardziej. Widać wszystkie detale, bardzo ładnie wyglądają odpadające części karoserii. Przy replayach widać efekt odbijania się promieni słonecznych od karoserii aut, czasem gdy kamera ustawi się pod odpowiednim kątem nie da się rozpoznać koloru auta! Jedynie można się doczepić do spowolnienia ilości wyświetlanych klatek przy większym natężeniu samochodów. Jest to widoczne zazwyczaj przy starcie. Da się to jakoś przeżyć, ale ciekawe jakiego trzeba kompa, żeby się w takich sytuacjach nic nie ścinało. Pod względem dźwięków również jest bardzo dobrze, choć nie do końca przekonał mnie do siebie ryk niektórych silników.

ToCa Race Driver 3 (Toca Race Driver 2006) jest grą bardzo dobrą, ale w stosunku do tego tytułu opatrzonego w numerek „2” niewiele się zmieniło. Można by wręcz napisać, że ToCa3 to nowe trasy i pojazdy do ToCa2. Ogólnie gra się bardzo dobrze i przyjemnie. Ocena wysoka, szkoda tylko że cena też niemała. Trzeba dobrze przekalkulować, czy opłaca się wydać te pieniążki, choć z drugiej strony ToCa3 umożliwia zróżnicowaną rozgrywkę.

• |2009-11 kuba
  ip do toca race driver 3 ?
  Odpowiedz

• |2009-11 Anonimowy
  
  Odpowiedz

• |2009-11 Anonimowy
  i port
  Odpowiedz