Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

Co roku panowie z EA wciskają nam na twarde dyski kolejne części gry Need For Speed. W tym roku, jak już zdążyliśmy się przyzwyczaić na przełomie listopada i grudnia otrzymaliśmy NFS z podpisem Carbon. I jak zwykle w nowej wersji znalazło się kilka nowych rozwiązań, które jednym przypadną do gustu, a innym nie bardzo. Na początku przyznam, że Carbon trzyma świetny poziom serii NFS.

Myślę, że mało który z graczy nie miał styczności z serią NFS, ale ta mniejszość również powinna być wtajemniczona. NFS w żadnym wypadku symulatorem nie jest, i nawet być nie próbuje. Jest to swoista zręcznościówka, w której wciskasz non stop gaz do dechy, a na zakrętach wcale nie musisz zwalniać, bo zawsze można poszukać wsparcia w bandzie. NFS nastawia się na szybką jazdę, a co za tym idzie świetną zabawę. Ścigasz się tu przede wszystkim po mieście i okolicznych wzgórzach. Tak jest od kilku lat, a w Carbon zostało to nie zmienione. I tu mamy powrót do Undergrounda , gdzie ścigamy się tylko nocnymi porami. Podobnie jak w Most Wanted tu i ówdzie jest obecna policja.

I jak już zdążyliśmy się przyzwyczaić, występują drobne elementy fabuły do której praktycznie nie przywiązuje się większej uwagi. Przecież wiadomo, że chodzi tylko i wyłącznie o wygrywanie wyścigów. Jest z nimi związanych kilka nowości...

Pojawia się tu nowy typ wyścigów. Canyon Race, gdzie ścigasz się tylko z jednym oponentem. Jest to walka na punkty. Najpierw występujesz w roli zwirzyny (uciekasz), a później w roli myśliwego. Można wręcz powiedzieć, że jest to coś w rodzaju downhillu, bo trasa wiedzie tylko w dół. Czasem trzeba uważać, by nie wypaść z trasy, ponieważ są miejsca w których można z trasy wylecieć. Ale nie jest to jedyna i najważniejsza nowość w tej gierce.

Od tej pory w świecie NFS nie jesteś zupełnie sam, możesz sobie dobrać drużynę, którą będziesz chciał wynieść na sam szczyt. Nie będzie to jednak łatwe, bo będziesz musiał pokonać kilka innych drużyn. Działania w drużynie opierają się oczywiście na współpracy i tak twoi kumle mogą w zależności od twojej decyzji blokować przeciwnika czy też wyszukiwać odpowiednich skrótów na mapie (przydatne, gdy nie zna się trasy). Oczywiście osobiście nie musisz wygrywać pojedynków, bo wystarczy że wyścig wygra któryś z twoich ziomów.

Nie zapomniano oczywiście o tuningu, który jest i został nieco wzbogacony w stosunku do poprzedniej wersji. Teraz masz wpływ na konfigurację kupowanych przedmiotów. Jednym słowem możesz dowolnie ustawiać parametry.

Pozostało również kilka elementów z Most Wanted. Można na przykład pozbywać się pościgu policjantów wjeżdżając w jakąś niezbyt trwałą konstrukcję, która skutecznie zagrodzi drogę niebieskim.

Technicznie, jak już się przyzwyczailiśmy, jest bardzo dobrze, choć wszystko zależy od tego, jakim sprzętem sysponujesz. Jedni, dysponujący bardzo mocnym sprzętem, ze względu na dużą ilość odbijanych świateł będą musieli nieco przykręcać ustawienia. Inni niestety nie będą mogli nacieszyć się fajerwerkami jakie zafundowali panowie z EA. Ale nawet na najniższych ustawieniach świat NFS: Carbon wygląda bardzo dobrze, więc nie ma się co martwić. Ważne jednak, żeby mieć te pół giga pamięci.

NFS: Carbon to bardzo fajna gierka, która na dwa- trzy tygodnie jest w stanie zapewnić frajdę. Jednak rewolucji tu się nie dopatrzysz. Jednym słowem, bardzo dobra gierka, trochę zmieniona w stosunku do poprzedniej.