Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

Medieval II to produkt z serii Total War. Kilka lat temu wszyscy byli wniebowzięci Shogunem. Od tamtej pory wyszło jeszcze kilka gierek z serii totalnych wojen, między innymi pierwsza część gry, o której właśnie czytasz. Producenci ponad wszelką wątpliwość nie mieli już pomysłu na osadzenie realiów gry w innej epoce, a może chcieli popisać się znajomością historii średniowiecznej. Nie ważne, ważne jest to, że Medieval II to dobra strategia.

Ile może się zmieścić danych na dwóch krążkach DVD? Ano sporo i do tego niezgorszej jakości. Nie inaczej jest z MII (Medieval II). Gra pod względem technicznym jest prawie że fantastyczna. Widać wszystkie szczegóły i szczególiki.  Patrząc na jednostki o tej samej specjalizacji, nie patrzysz na klony, bo każdy wojak obdarzony jest innym wyglądem, no chyba że są uzbrojeni od stóp do głów w firmowe(??!!) opancerzenie. Budynki są po prostu piękne, podobnie też rzecz się ma z drzewkami, potoczkami. Producenci pokusili się nawet o odpowiednie herby, więc grając kampanię w roli głównej z polskimi bojownikami, zobaczysz autentyczne emblematy.

Ale nie tak od razu możesz objąć władzę nad wojskami polskimi, ponieważ na początku nie są one osiągalne. Dopiero po zakończeniu kampanii odblokowują się pozostałe. Dlatego zagrasz Polakami, jak będziesz miał zebrane już jakieś doświadczenie. A tego wcale nie musisz zdobywać na polu walki ryzykując kampanię. W grze jest dostępny świetny tutorial, który nauczy każdego, nawet niedoświadczonego stratega, zasad obowiązujących w "drugim średniowieczu". Na szczęście nie jest on przewidziany jako obowiązkowy, więc do właściwej zabawy możesz przystąpić niemalże natychmiast po zainstalowaniu gry.

Przy budowaniu osad trzeba się zdecydować, czy chcesz budować miasto czy zamek. Jaka jest różnica? Niektóre elementy posiadają wspólne, ale główne założenia ich funkcjonowania pokaźnie się odróżniają. Główną funkcją zamków jest werbowanie jednostek do swojego wojska oraz uczenie sztuki wojowania. Natomiast miasta to motor napędowy naszego skarbca, gdzie można stawiać odpowiednie budynki, których funkcjonowanie zapewni nacji spore zyski.

Co widać na pierwszy rzut oka, to wielki wpływ papiestwa na poczynania wszystkich narodów. Papiestwo po prostu rządzi. Tak jak było niegdyś, względy jego świątobliwości są najważniejsze, musisz je uzyskać choćbyś jako król miał się czołgać mu u stóp. Ale scenariusz nie musi tak wyglądać. Bo jeśli postawisz na czele kościoła swojego biskupa, będziesz miał bezpośredni wpływ na jego poczynania i będziesz praktycznie bezkarny, nie będziesz musiał się obawiać krucjaty. Będziesz miał duży wpływ na wykluczenie ze wspólnoty kościoła danego państwa, co narazi go na ataki krajów chrześcijańskich, będą to wojny święte, więc kraje chrześcijańskie nie będą musiały obawiać się kar głowy kościoła. Tak więc kto ma papieża, ma ogromną władzę.

Papiestwo to fajny element dyplomacji. Ale ogólnie rzecz biorąc, dyplomacja w MII niedomaga porządnie. Naprawdę czasem ma się ochotę odłożyć grę na półkę. Bo jakaż w tym przyjemność, gdy komputerowi stratedzy nie znają się na rzeczy, a postępują gorzej niż by 3 letnie dziecko daną sprawę zrealizowało? Wydaje mi się, że ich decyzje w sprawie pokoju czy też przerwania takiego są generowane losowo, a czasem z góry nastawione na tak lub nie. Niekiedy nawet darowizn w postaci olbrzymich połaci ziemi nie chcą przyjąć. Czy ktoś może mi to uzasadnić? Tak samo bez sensu, bez jakiegokolwiek powodu nacja z którą mamy zawarty pokojowy układ, nagle zrywa pakt i rusza całą parą na nasze ziemie. Ale to szczegół, że nie mają najmniejszych szans...

AI przeciwnika porządnie szwankuje nie tylko w dyplomacji. Wojen ani pod względem dyplomatycznym, ani pod względem taktycznym nie potrafią prowadzić. A nie mówiąc już o polach bitwy, gdzie po prostu giną jak pionki. Żadnych posunięć taktycznych. Po prostu nuda jak cholera. Rozwalasz o wiele większą i lepiej uzbrojoną armię wroga nie mając pojęcia o czymś takim jak taktyka. To największy błąd, przeciwnik nie potrafi zaatakować z zaskoczenia, a o jakiejkolwiek strategii nie ma mowy. Częstotliwość bitew jest ogromna, co po kilkunastu godzinach nuży maksymalnie i prowokuje do zmienienia płytki na jakąś bardziej dopracowaną grę pod tym względem. Tym bardziej, że na zawarcie pokoju są bardzo małe szanse. Zazwyczaj obce nacje są nastawione w tym aspekcie na nie, więc tak czy inaczej jesteś zmuszony do ciągłych wojen i bitew, które jak już wcześniej napisałem potrafią zmęczyć.

Medieval II: Total War to gra dobra, jednak niedopracowana. AI przeciwnika należy poprawić od zaraz, a wszystko będzie w porządku i będziemy mieli grę znajdującą się w czołówce swojego gatunku. Tymczasem mamy produkcję dobrą, której do świetności brakuje tego nieszczęsnego AI.

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail: nie powiadamiajpowiadom

Komentarz:

Tytuł:

Message: