Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

Po dłuuugiej wakacyjnej przerwie przyszedł czas na to co przyjemne. Oczywiście nie piszę o szkole :) Wreszcie mam czas na granie i opisywanie gier. Oj, już długo nie ukazała się na naszym portalu recenzja gry. Hmm.... I zbyt często nie będą się ukazywały, ponieważ zostałem sam, jak ten palec... Niestety pozostali recenzenci po prawie rocznej współpracy poszli swoimi ścieżkami. A więc poral OnlyPlay (już niedługo gzone.pl !) ogłasza otwarcie drzwi dla chętnych do podjęcia współpracy. Ale o tym kiedy indziej, bo to chyba nie miejsce na pisanie o tego typu sprawach.

Troszkę czasu temu, na rynek wyszła wspaniała produkcja, już czwarta z kolei część Hitmana. Jest to gra, w której od początków stawia się na eliminację przeciwnika „po cichu”, tak, by świat nigdy nie dowiedział się, czyją sprawką był ostatnie mord na przedmieściach. Hitman Bloody Money kontynuuje świetną politykę, i usprawnia metody z poprzednich części. Może pamiętasz Metal Gear Solid? Jeśli chodzi o metody eliminacji wroga, Bloody Money przerasta MGS o cztery głowy. Wręcz nie ma co porównywać.

Ostatnio panowała moda na gry, w których liczył się tylko refleks, użycie mózgu wcale nie było potrzebne, wręcz było to niewskazane. Twoim celem w takich grach jest po prostu zniszczenie wszystkiego, co da się zniszczyć, nie musisz się zastanawiać, gdzie się udać, bo prędzej czy później napatoczysz się na jednostki wroga. Używając jedynie swojego refleksu i sprawności manualnej, jesteś w stanie ukończyć grę w kilka godzin. Gierki takie trzymają się nieźle, choć nie emanują już swoją wielkością, jak niegdyś. Na szczęście coraz więcej producentów stawia na oryginalne sposoby eliminacji wroga, gdzie zanim coś zrobisz, musisz dziesięć razy się zastanowić. Zanim coś zrobisz, musisz obeznać się z otoczeniem, nieraz przed wykonaniem jakiegoś ruchu musisz znaleźć dobry punkt obserwacyjny i poznać świat, do którego masz zstąpić. Taką właśnie grą jest Hitman: Bloody Money (Krwawa Forsa).

Jeszcze akapicik dla nie siedzących w temacie. Głównym „bohaterem” gry jest Tobias Reiper, człowiek bez serca, który jest tylko narzędziem do zabijania. Świadczy o tym chociażby tatuaż na karku w postaci... kodu kreskowego. Przyjmie on każde zlecenie, dla niego liczy się tylko forsa, forsa i tylko forsa. Jednak Tobias nie wykonuje aż tak brudnej roboty. Co mam na myśli? Praktycznie każdy cel, który jest nam przeznaczony do eliminacji, ma nieczyste konto, prowadzi nielegalne interesy, albo jest wyzuty z uczuć. Wcielasz się z jednej strony w okrutnego mordercę, a z drugiej w człowieka egzekwującego sprawiedliwość. To tyle na poczet wstępu.

Zacznę więc od sposobów eliminacji wroga, choć niewiele wymienię, bo odebrałoby to wiele frajdy tym, którzy jeszcze nie zdecydowali się na zakup tej gry. A skoro ktoś czyta ten tekst, znaczy to, że na 90% gierki tej jeszcze nie ma w swoich rękach. Oczywiście można wykończyć każdego wroga standardowo, wyciągnąć gnata przy świadkach i puścić seryjkę w stronę żywego, wcześniej zdefiniowanego oponenta. Jest to jednak prymitywny sposób eliminacji, który w tej grze nie znajduje sympatii. Trzeba tylko ruszyć głową, a znajdzie się inny sposób, który niewątpliwie przyniesie więcej frajdy. Można na przykład upozorować wypadek, zrzucić kogoś ze schodów, z okna czy też odkręcić kurki, tak, by bum samo się zrobiło. Można też eliminować wroga po cichu, tak, by nie zostać przez innych zauważonym. Trzeba wtedy wykazać się nie tylko bystrością, ale i zręcznością. Wszystkich zabitych, trzeba dobrze ukryć, bo jeżeli ktoś zobaczy poniewierające się ciało, na pewno narobi niezłego hałasu. Na szczęście nikt z ukrywaniem ciał nie będzie miał żadnego problemu, bo przeznaczonych na to skrzyń jest mnóstwo, i nawet fakt, że do jednej wielkiej skrzyni można wpakować tylko jedno ciało, nie utrudnia zadania. No dobra, ale ktoś pomyśli po co to wszystko?

Za „cicho” wykonane zadania dostajemy premie pieniężne. Przecież robimy wszystko dla pieniędzy. Ale nie myśl sobie, że w grze chodzi o to, by ukończyć grę z jak największym stanem konta. Nie zdobędziesz też tyle kasy, co w GTA San Andreas, gdzie pod koniec gry można dosłownie pozwolić sobie na wszystko, a różnicy stanu konta nie odczujesz. Tu zarobioną kasę wydajesz na ulepszanie swojej broni. Cicha szybka broń nieraz się przyda, bo po co w bezpośrednim starciu brudzić sobie rączki? Z dobrą bronią misję wykonasz szybko, czysto i cicho.

Wszystkie nasze wyczyny są opisywane w gazetach, które szczerze mówiąc czyta się z przyjemnością. Możemy dowiedzieć się, czy zostaliśmy zauważeni i czy zostawiliśmy jakiś ślad. Dzięki takiemu rozwiązaniu, możemy doskonalić swoje umiejętności poprzez eliminację błędów. W gazecie można też zobaczyć swoją podobiznę, nie ma się jednak z czego cieszyć, bo teraz zostaniemy rozpoznani przez każdego szarego człowieka, a co dopiero jeśli chodzi o strażników i ochroniarzy.

Gra chlubi się świetnym klimatem. Naprawdę jest czym się jarać. Stała akcja, rosnące napięcie, a co najważniejsze kilka sposobów na wykonanie misji, to cechy, dla których warto grzeszyć. Nieliniowość dodaje grze uroku i miodności. Od poprzednich zadań musi zależeć nasza taktyka, do wyboru mamy też przeróżne uniformy, które pomogą nam wtopić się w otoczenie.

Technicznie Hitman Bloody Money stoi na naprawdę wysokim poziomie. Klimat buduje świetnie skomponowana muzyka. Nadaje grze nowego wymiaru. Buduje mroczny, przestępczy klimat. Trzeba to usłyszeć. Trzeba też zobaczyć, bo w grze tej znajdziesz wiele szczegółów, które przykują twoją uwagę. Co ważne, miasto w którym się znajdziesz, tętni życiem, ani na moment nie poczujesz się jak w sztucznym miejscu.

Jeśli nigdy nie miałeś styczności z serią, to bardzo dobrze się składa, bo ta część jest lepsza od poprzedniczek, nie masz więc czego żałować. Jest to bardzo dobra gra, kto wie, może najlepsza w ostatnim czasie. Bardzo wysoka ocena przede wszystkim za klimat i nieliniowość, za to, że grę można przejść kilka razy i dopiero po tym fakcie odłożyć ją na półkę.

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail: nie powiadamiajpowiadom

Komentarz:

Tytuł:

Message: