Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

----> Gry akcji

----> Gry sportowe

----> Wyścigi

W poprzedniej części gry sterowało się drużyn±, jednak nie miało się żadnego wpływu na celność swoich żołnierzy. Najważniejsze jest to, że samodzielnie nie strzelało się do niczego w całej grze. Powiedzmy, że rozwi±zanie to wzięte zostało z RTS’ów. Wystarczyło tylko wskazać przeciwnika, do którego chciało się otworzyć ogień, resztą zajmował się system.

W FSW:TH jak już wspomniałem najważniejsza jest taktyka. Bez niej ani rusz. Zasady gry s± bardzo łatwe, nie ma też żadnych problemów z zaznajomieniem się z zasadami rządzącymi światem FSW:TH. Ale po kolei. Dowodzisz drużyn± komandosów, starasz się zniszczyć terrorystów działaj±cych gdzieś w państwie Zekistan. Akcje przeprowadzasz nie tylko na otwartych przestrzeniach, ale również wewnątrz zabudowań. Wydawanie rozkazów, to główne zadanie gracza. Ale na szczęście nie jedyne. Kierujesz w tej grze dwoma czteroosobowymi
drużynami.

Jak nie trudno się domyśleć, drużyna której poczynaniami kierujesz, składa się z profesjonalnych żołnierzy o konkretnych umiejętnościach. Jest specjalista od rzucania granatami, jest specjalista od zdejmowania wroga z dużej odległości za pomocą snajperki. Jednym słowem prawidłowe wykorzystanie umiejętności żołnierzy gwarantuje pomyślne ukończenie misji. Ale nie ma tak łatwo, ponieważ nie możesz dopuścić do śmierci któregoś z towarzyszy. Ale to nie wszystkiezałożenia gry.

Żołnierze nie zawsze giną od razu. Rannych zawsze możesz ewakuować z pola bitwy do bazy. Ale nie myśl, że w ten sposób możesz bezkarnie trwonić żołnierzy. Doniesienie rannego żołnierza do bazy zajmuje dość sporo czasu. Taktyka jest taka, że najpierw trzeba przeciągnąć rannego z linii ostrzału do bezpiecznego miejsca, a następnie zaniesienie go do bazy, by go zamienić nainnego żołnierza.

Czasem drużynę trzeba podzielić na pary, tak by jedna mogła osłaniać drugą itp. Chodzi tu przede wszystkim o taktyczne podejście do sprawy. Nie wszystkie ulice czy domy można wyczyścić czwórką żołnierzy. Czasem trzeba znaleźć strategiczne miejsca, zająć je, a następnie wysłać dwójkę żołnierzy na oczyszczanie terenu, oczywiście pod osłoną drugiej grupy. Podział oddziału zajmuje tu bardzo ważną rolę i jest w wielu miejscach konieczny.

W odróżnieniu od poprzedniej wersji gry, w Ten Hammers jest możliwość strzelania. To przecież gracz rzuca granatem, ma wpływ nie tylko na odległość na którą zostanie rzucony, ale również na kierunek. Dalej, strzelanie ze snajperki również należy do gracza. Przytrzymujesz przycisk, namierzasz, strzelasz. Jednocześnie musisz uważać, by nie zostać trafionym przez wroga. Możesz tegouniknąć poprzez stosunkowo krótkie wychylenia się zza różnych osłon.

Przemieszczenie się między budynkami praktycznie przez cały czas gry wygląda tak samo. Cały czas chodzi się praktycznie plecami przy ścianach. Wychyla się, rzuca granatem albo strzela z karabinu lub bardziej precyzyjnej broni. Ale wcale nie jest to ułomność gry.

Nie zapomniano w tej grze o multi. Został ciekawie zrealizowany,bo jedna drużyna steruje poczynaniami amerykańskich żołnierzy, a druga terrorystami. Umiejętności tych dwóch grup znacznie się różnią. Uzbrojenie jest oczywiście mocniejszą stroną Amerykanów. Ciekawostką jest fakt, że grając jako terrorysta można werbować sprzymierzeńców spośród ludności cywilnej.

Co do spraw technicznych, jest nieźle. Żołnierze z naszej grupy potrafią przebiegać przez innych. Krzaki również nie są dla nich żadną przeszkodą. Ale reszta nie zawodzi. W stosunku do poprzedniej części niewiele się zmieniło. Wszystkie elementy zostały dopracowane, trzeba wiedzieć, że Ten Hammers działa na tym samym silniku co poprzednik.

Full Spectrum Warrior: Ten Hammers to niewątpliwie udana produkcja oferująca coś innego. Jeśli podobała ci się pierwsza część gry, z pewnością ta spodoba ci się bardziej.