Recenzje gier - GRY KOMPUTEROWE

----> Gry akcji

----> Gry sportowe

----> Wyścigi

Deadhunt- hmm... Ale mi się dostało :). Co prawda nie przepadam za grami FTP, ale jak już jest, to niech będzie. Czemu miałabym tego nie zrecenzować. Tak naprawdę, to gra jest nieco dziwaczna. Dlaczego tak piszę? Spróbuję wytłumaczyć. Pierwsze odpalenie gry zawiodło mnie do bólu. Jednym słowem kaszanka. Walczy się na arenie, gdzie jedynymi przeciwnikami są umarlaki wydostający się spod ziemi w ilościach rzędu kilku setek. Strzelanie do identycznie wyglądających stworów w ogóle nie przynosiło uciechy. W dodatku umarlaki nie dawały mi żadnych szans. Po kilku minutach miałam ochotę odłożyć grę, ale byłam zmuszona pograć w nią, żeby napisać ten tekst. Zmusiłam się więc, pograłam ze trzy godziny i muszę napisać, że grało się nawet nieźle. Z biegiem czasu odkrywa się różne prawa rządzące tą grą.

Deadhunt potrafi na początku sprawić trudność nawet na najniższym poziomie trudności. To nie kit! Wbrew pozorom, nie jest to gra w której pędzi się do przodu i nawala się we wszystko, co się rusza. Tak, nawala się we wszystko co się rusza, ale nie pędzi do przodu. Tu odpowiednia jest taktyka. Jak napisałam, walczymy na arenie, i to niezbyt wielkiej, dlatego bieganie naprzód po planszy wypełnionej po brzegi stworami jest bezsensowne i z góry skazane na niepowodzenie. Tutaj trzeba odpowiednio manewrować między żywymi umarlakami i jednocześnie ich eliminować. Częstą taktyką jest biegnięcie tyłem i strzelania do bezmózgich przeciwników, którzy próbują nas dogonić. Ale w takich sytuacjach trzeba pamiętać, że biegnąc w tył wpadniemy na inną partię umarlaków, którzy postarają się umieścić nam kosę w plecach. Goniąc pomiędzy przeciwnikiem szybko traci się energię. W takich momentach niezbędne są dodatkowe punkty życia, które pozostawiają po sobie umarlaki. Pozostawiają również inne przydatne bonusy, wymienić choćby zwolnienie czasu, niekończącą się amunicję, szybsze bieganie i takie tam bzdety.

Nasi przeciwnicy dysponują różnymi rodzajami broni. Począwszy od nożów, idąc przez miecze, tasaki a kończąc na broniach palnych. Na początku nasi przeciwnicy dysponują tylko białą bronią, nie oznacza to, że są bezsilni. Jak wiadomo, każdą broń trzeba przeładować (jedynie odpowiednie bonusy na jakiś czas powodują, że magazynek jest wciąż pełny). Tutaj trwa to naprawdę długo. Warto więc na te kilka sekund po prostu zmyć się z pola zasięgu umarlaków. Nie zawsze da się umknąć setce biegających zombiaków, w związku z czym, punkty życia lecą w dół i w dół... Jednostki naszego przeciwnika są zróżnicowane nie tylko ze względu na noszoną broń, ale również ze względu na odporność na pociski. Im dłużej gramy, tym mocniejsi przeciwnicy stają nam na drodze.

Jak już pisałam, walczymy na arenach. Walczymy tu na aż (i tu uwaga, proszę chwycić się krzesła bądź zapiąć pasy!!!) dwóch. Tak, to nie żart. Dwie niewielkie areny to wszystko, co wyksztusili z siebie panowie z REL Games. Jedynie co może tłumaczyć takie zachowanie to... No niema tu wytłumaczenia. Za takie zachowanie REL Games zasłużyło na naganę od dyrektora. Ale trudno się mówi. A, chyba już wiem dlaczego jest tylko tyle map. Chodzi o to, że plik instalacyjny zajmuje aż 32 mega. Napisałam słownie mega, żeby ktoś nie uznał to za literówkę i nie pomylił z giga! Tak, jedno drugie tłumaczy, ale kto dzisiaj wydaje gry, które zajmują tak mało miejsca? W dzisiejszej dobie gier łatki zajmują po 200MB i więcej. Zaletą jest więc wielkość pliku, ale wadą jego mała zawartość. Deadhunt to jedna z gier w której non-stop latają trupie flaki i krew rozbryzguje się na cztery strony świata w hektolitrach. W grę można pograć nawet dobrych kilka godzin. Ale kupno gry odradzam, przynajmniej na chwilę radzę się wstrzymać, bo na sieci jest dostępna wersja demo, która oddaje klimat gry w 100%. Jeśli ci się spodoba demko, to kup pełną wersję. Grę możesz ściągnąć stąd. Ale spokojnie. Ściągać możesz nawet przez modem, bo skoro pełna wersja zajmuje 32, to ile może demko? Niecałe 10MB :). I znowu to nie żart :).

Nadszedł czas na podsumowanie tej gry. Moja przygoda z nią była bardzo krótka (kilka godzin). Ale szczerze mówiąc podobała mi się. Niesamowita rzeźnia, gdzie na sekundę ginie co najmniej jeden przeciwnik- nie codziennie dostaje się takie produkty. Jest to chyba pierwszy produkt ekipy REL Games, dlatego traktuję Deadhunt jako rozgrzewkę. Czekam z niecierpliwością na kolejny produkt, który być może będzie zajmował trochę więcej miejsca na dysku...