Od dobrych kilku lat bardzo wielką popularnością cieszy się seria GTA. Dlaczego by nie zrobić jej kopii? Nawet jeśli nie będzie to gra tak wielka jak GTA, to i tak można by na tym nieźle zarobić. I dokładnie tak pomyśleli panowie ze studia Radical. Wyszła im dobra gra, ale nie mogąca w żaden sposób zagrozić pozycji GTA.

Fabuła gry oparta jest na filmie o tym samym tytule. Główny bohater Tony Montana, z cudem uchodzi z życiem z zasadzki, ale traci dosłownie wszystko. Po kilku miesiącach wraca, by się zemścić. Jednak cóż można zrobić z marnym „patykiem” w kieszeni?

Co roku panowie z EA wciskają nam na twarde dyski kolejne części gry Need For Speed. W tym roku, jak już zdążyliśmy się przyzwyczaić na przełomie listopada i grudnia otrzymaliśmy NFS z podpisem Carbon. I jak zwykle w nowej wersji znalazło się kilka nowych rozwiązań, które jednym przypadną do gustu, a innym nie bardzo. Na początku przyznam, że Carbon trzyma świetny poziom serii NFS.

Myślę, że mało który z graczy nie miał styczności z serią NFS, ale ta mniejszość również powinna być wtajemniczona. NFS w żadnym wypadku symulatorem nie jest, i nawet być nie próbuje. Jest to swoista zręcznościówka, w której wciskasz non stop gaz do dechy, a na zakrętach wcale nie musisz zwalniać, bo zawsze można poszukać wsparcia w bandzie. NFS nastawia się na szybką jazdę, a co za tym idzie świetną zabawę. Ścigasz się tu przede wszystkim po mieście i okolicznych wzgórzach. Tak jest od kilku lat, a w Carbon zostało to nie zmienione. I tu mamy powrót do Undergrounda , gdzie ścigamy się tylko nocnymi porami. Podobnie jak w Most Wanted tu i ówdzie jest obecna policja.